« فصل الخطاب » است » . « 1 » در جاى ديگر مىگويد : « كلمات پرمحتوايى كه از امام روايت شده ، در سطح بلندى قرار دارد كه برتر از آن در حكمت سلوك تصوّر نمىشود . . . پيغمبر اكرم ( ص ) فرمود : « علماى امّتم همچون پيامبران بنى اسرائيلند » . اين حديث شريف بيش از هر كس ، در بارهء على ( ع ) صادق است كه سخنان حكيمانهء او همرديف سخنان حكيمانهء انبياست » . « 2 » 8 - نويسنده و دانشمند معاصر ديگرى به نام « محمّد امين نواوى » در توصيف نهج البلاغه مىگويد : « اين كتابى است كه خداوند آن را حجّت آشكارى بر اين حقيقت قرار داده كه على ( ع ) بهترين مثال زندهء نور قرآن و حكمت آن و علم و هدايت و اعجاز و فصاحتش بود . براى على ( ع ) در اين كتاب مطالب گرانبهايى جمع شده كه هيچ يك از بزرگان حكما و فلاسفهء معروف جهان و نوابغ از علماى ربّانى ، در زمينهء فلسفه و اصول سياست راستين و مواعظ آشكار و حجّت رسا ، دارا نبوده‌اند » . « 3 » 9 - باز به سراغ نويسندهء معروف ديگرى از مصر ، يعنى « طه حسين » مىرويم ، او در يكى از سخنان خود بعد از نقل كلامى از على ( ع ) در پاسخ سؤال مردى كه در جريان جنگ جمل دچار ترديد شده بود ، مىگويد : « من پس از وحى و سخنان خداوند جوابى با شكوه‌تر و شيواتر از اين جواب نديده و نمىشناسم » . « 4 » 10 - مرحوم « ثقة الاسلام كلينى » در جلد اوّل كافى ، بعد از نقل يكى از خطبه‌هاى توحيدى على ( ع ) چنين مىگويد :

--> ( 1 ) همان مدرك ، صفحهء 145 . ( 2 ) همان مدرك ، صفحهء 144 . ( 3 ) مصادر نهج البلاغه ، جلد 1 ، صفحهء 90 . ( 4 ) سيرى در نهج البلاغه ، صفحهء 18 و 19 .